رازکوه
 

 

خواب حیوانات

خواب پرندگان و حیوانات همراه با نکته های جالب و عجیب است. به عنوان مثال سگ و گربه و سایر انواع این تیره، خمیده می خوابند. مارها بدون استثنا چمبره زده و با چشمان باز به خواب می رود. غیر از انسان، بندرت حیوان زنده ای به پشت می خوابد. حیوانات هنگام خواب احتمالا برای ایجاد گرما و دفاع، حالت خمیده به خود می گیرند. بشر اولیه مردگان را به این حالت دفن می کرد زیرا به آنها به چشم شخص خوابیده نگاه می کرد.

تعدادی از حیوانات برنامه حیاتی خود را تحت تاثیر خواب زمستانی گیاهان و سایر حیوانات و حشراتی که آذوقه غذایی آنها را تشکیل می دهند تنظیم می کنند. در چنین مواردی، پرندگان برای رهایی از گرسنگی مهاجرت می کنند و حیوانات دیگر دست به مسافرت های دور می زنند. ولی بعضی از حیواناتی که نمی توانند از زمستان فرار کنند چربی ضخیمی بدنشان را فرا گرفته به خواب می روند و ماهها بعد، گرسنه و لاغر از خواب بیدار می شوند.

بین خواب ممتدی که هفته ها و یا ماهها به طول می انجامد و استراحت عادی که در طی چند ساعت پایان می یابد اختلاف زیادی است. به طور قطع نمی توان گفت که آیا خواب طولانی زمستانی، مداوم است یا مقطع، سبک است یا سنگین. تجارب در زمینه خواب زمستانی موش خرمای کوهی ثابت کرده که در این دوره، تنفس به طور کامل قطع می شود، جریان خون برقرار بوده ولی سرعتش بسیار کم است. درجه حرارت بدن پایین می آید تا جایی که به حرارت محیط خارج می رسد. حیوان هیچ غذایی نمی خورد و چیزی هم دفع نمی کند. شاید عدم توانایی در تهیه آذوقه تنها علت خواب زمستانی نباشد و شدت و ضعف سرمای زمستان نیز حیوان را مجبور سازد که به خواب زمستانی فرو رود.

ماده خرس سیاه آمریکایی از زمستان به منظور آمادگی برای مادر شدن استقبال می کند. کمی پس از شروع زمستان، ماده خرس قطبی خود را زیر برف ها مدفون می سازد و خارج نمی شود تا اینکه در بهار، همراه بچه های خود ظاهر می گردد. عقیده بر این است که توله ها در مدت خواب ممتد مادر به دنیا آمده و از پستان وی شیر می نوشند. خواب وی واقعا سنگین است. در واقع خواب زمستانی با خصوصیات مشخصی از روش طبیعت پیروی می کند.

منبع از مجله شکار و طبیعت

 

روش طبیعت چیه ؟

این مقاله چه پیام یا پیام هایی برای ما دارد؟

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ۳٠ دی ،۱۳۸٥ - آوا

 

              

مواظب باشید ! خطر!

 

روش خبررسانی و اخطار موش های صحرایی، سنجاب ها و سک کوچولوهای چمن، دربارۀ پیدا شدن دشمن، بسیار زیباست. صداهای سوت مانند خاصی که برای این منظور سر می دهند، به سرعت به گوش همۀ ساکنان منطقه می رسد. در ضمن، آگاهی که از این راه به دست می آید، به همۀ جانوران کوچک وحشی منطقه امکان می دهد که دربارۀ نوع خطری که نزدیک می شود، و دربارۀ رفتار دشمن، داوری کنند.

وقتی، در منطقۀ سنجاب های دم دراز، روباه، گرگ یا دله پیدا می شود، این حیوان پشت سر هم، یک رشته صدا سر می دهدف ولی اگر متوجه یک پرندۀ شکاری بشود، صداهای نامطبوع و طولانی از خود در می آورد. اگر این پرنده به زمین بنشیند، آن وقت سنجاب، علامتهای خود را در هر هشت ثانیه یک بار می فرستد. در غوغایی که در شرایط پر اضطراب به وجود می آید، می توان سه نوع صدای به کلی متفاوت، تشخیص داد.

در صدای پرندگان هم، حالت های به کلی متفاوتی تشخیص داده می شود. وقتی، مرغ ها می خواهند خبر بدهند: "مواظب باشید! خطر!"، از هفت علامت استفاده می کنند. آنها، در ضمن با دقت خبر می دهند که از کجا باید انتظار دشمن را داشت و چه جور دشمنی است. در این علامت ها، آگاهی هایی دربارۀ نزدیکی خطر و اندازۀ آن وجود دارد.

از کتاب دانش و شبه دانش

 

این متن رو که خوندم یا خودمون ، انسانها افتادم .

آیا ما دشمنانمون رو می شناسیم ؟

چطوری اونها رو شناسایی می کنیم و چه نشانه هایی دارند ؟

چطوری دیگران رو از این دشمن آگاه می کنیم ؟

خیلی راه دور نریم دشمن حتما نباید یک شخص دیگه باشد شاید دشمن های ما خیلی به ما نزدیک باشند خیلی نزدیکتر آنچه که فکرش رو بکنیم.

مثل: ناآگاهی ، خودخواهی، حرص ، شرطی شدگی ها، ترس و ...

دوستان بیایید به این سه سوال فکر کنیم و به آنها جواب بدیم خوشحال میشم جواب های تان را بگویید.

پيام هاي ديگران ()        link        جمعه ۸ دی ،۱۳۸٥ - آوا