رازکوه
  

 

مسافر الهی

 

انسانها چون پرندگان مهاجر، مسافرند و در سفر. هدف این سفر، پیوستن به او، وصول به هستی لایتناهی و رسیدن به سرچشمۀ خوبی و زندگی است. برای پیمودن این مسیر و عبور از جهان های پیش رو، می بایست مانند یک مسافر واقعی عمل کنیم. "هویت مسافر" خود را دریابید که این اولین گام سفر است، و سپس در آن استقرار یابید. آمادۀ سفر باشید، اجتناب ناپذیر است چون هم اکنون نیز در سفرید.

برای پیمودن این مسیر بیندیشید که، از کجا آمده اید و به کجا می روید؟

برای چه آمده اید و برای چه می روید؟

آیا اکنون نیز در حال رفتنید؟

چگونه مانند یک مسافر زندگی می کنید؟

اکنون در چه وضعی هستید؟

آیا سفر را پذیرفته اید، سفری که در آن هستید، یا با اعمال و شیوۀ زندگی خود آن را انکار کرده اید؟

برای این سفر طولانی به چه چیزهایی نیاز دارید و چه چیزهایی غیر لازم است؟

راهنمای سفرتان کیست؟

علائم و روشنایی راهتان چیست؟

کدام نشانه ها در زندگی تان برخلاف واقعیت سفر است؟

...

پرندگان مهاجر، چه درسهایی برای آموختن به انسان دارند؟ پروردگار متعال آنها را و نه حتی غباری ناچیز در هوا را، بیهوده و جز برای تعلیم و آشکاری حق، نیافریده ...

نخوابید، به خیال فرو رفتن و رویا دیدن، برای آنکه مشتاق نجات روح خویش است، چون مرک است.

آنکه در خواب است، سفر را باور ندارد. گمان او این است که زندگی بسیار زودگذر این جهان، که بسان چشم بهم زدنی در برابر کلا حیات انسان است، همیشگی و پا برجاست.

با آنکه می بیند که بسیاری آمده اند و بسیار رفته اند، و بسیاری آشکارا در حال رفتنند. اما خود را مستثنی می پندارد و سفر خود را نمی پذیرد. بهار می آید. و تابستانی و پاییز، و سپس زمستان، حالا چه کسی آنها را باور کند چه نکند. چه آماده باشید و چه نباشید، فصل های این زندگی و حتی عصرهای جهان، می آیند و می روند و البته به آهستگی و شاید ناگهان، شما را نیز همراه خود می برند، همانطور که آمده اید، حتما می روید و در این تردیدی نیست. مرگ، ناگهان رفتن است و گرنه هر لحظه در حال رفتنید. مسافری که مانند مسافر زندگی نکند، جریان زندگی را در خود متوقف می کند. این سفر، این حرکت کردن، به معنی رشد و پیشرفت شماست. به معنی عبور از جهان ها و تجربۀ سطوح هستی و مراتب حضور خداست. این سفر، نزدیک شدن خودآگاهی به خداآگاهی است...

در این سفر است که روح الهی، روحی که اینک در درون انسانها در قالبی چون سنگ و یخ فرو رفته و ضعیف و ناتوان گشته، روحی که به هزار بند و زنجیر شده، سیال و جاری می شود و آزاد و رها می گردد، و در نور خود آشکار...

مسافر چگونه زندگی می کند، همانطور زندگی کنید، این شیوۀ پیمودن است.

مانند مسافر الهی زندگی کنید. کسی که در سیر الهیست و در تلاش برای القاء دوباره. مسافر الهی، خوب و متعالی زندگی می کند زیرا راهبر و هدایت کنندۀ اصلی او، که خود حقیقت است، خوب و متعالی است.

 

برگرفته از تعلیمات استاد ایلیا

                                                                         از کتاب رویای راستین

 

پيام هاي ديگران ()        link        سه‌شنبه ٢۱ اردیبهشت ،۱۳۸٩ - آوا

 

زمین به من می آموزد که به خاطر آورم

 

زمین به من سکوت می آموزد / بسان علف ها در زیر نور

و به من صبوری می آموزد / همچون سنگ های کهن با خاطرات

زمین، به من تواضع می آموزد / مانند شکوفه ها به هنگام رستن

و به من دوست داشتن می آموزد / بسان مادری کودکش را

زمین به من شجاعت می آموزد

همچون درختی که تنها بر پا ایستاده است

و به من محدودیت می آموزد / آن هنگام که مورچه ای بر زمین می خزد

زمین به من آزادی می آموزد / بسان عقابی که در آسمان در پرواز است

و به من تسلیم می آموزد /  همچون برگ هایی که در پاییز فرو می ریزند

زمین، به من احیا می آموزد/ آن هنگام که دانه ای در بهار می روید

و به من فراموش کردن خود را می آموزد

بسان برفی که با ذوب شدن، حیات خود را از یاد می برد

زمین، به من می آموزد که مهربانی را به یاد آورم

هنگامی که مزارع خشکیده در زیر باران می گریند

 

جان یلولارک

از کتاب سرخپوستان بزرگ می گویند - 2

 

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ۱۱ اردیبهشت ،۱۳۸٩ - آوا

 

طبیعت آموزگار ما

 

"در طبیعت موجوداتی که به اصل نرمی عمل کردند به حیاتشان ادامه دادند و آنها که از اصل سازگاری و انعطاف پذیری خارج شدند از دور حیات خارج شدند".

" الگوهای طبیعت الگوهایی برای حل مسائل بشر و زندگی هماهنگ اند".

 

برگرفته از کتاب تعالیم حق – اثر استاد ایلیا "میم"

 

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ۱ اردیبهشت ،۱۳۸٩ - آوا