رازکوه
  

 

                          

 

طبیعت به ما چه می آموزد؟

 

طبیعت می­گذارد همه چیز به طور طبیعی و خود به خود پیش برود بدون دخالت. وقتی دانه را به موقع می­کاریم باید زمانی را در انتظار بمانیم بهار می­آید همانطور که همیشه آمده. دانه جوانه می­زند ، جوانه رشد می­کند و گل و میوه می­دهد. عجله­ای نیست طبیعت بسیار آرام حرکت می­کند. طبیعت بسیار صبور است. پس  از طبیعت می­توانیم طبیعی بودن، تسلیم بودن ، آرام و بدون شتاب بودن ، صبوری و هر کاری را در زمان خودش انجام دادن را یاد بگیریم. انگار تو دل این طبیعی بودن و تسلیم، رضایتی نهفته است  که قدرشناسی و در لحظه بودن را به ما یادآوری می­کند. خصوصیت آرام و بدون شتاب طبیعت ما را به آرامش و رهایی و امیداوری و سکوت دعوت می­کند و از عجله و فضولی و قضاوت بر حذر می­دارد. طبیعت به ما می گوید باید آمادگی لازم را کسب کرد، در زمان مناسب آن کاری که باید انجام شود خود به خود انجام می­شود. و صبوری­اش منتظر بودن را به ما یاد  می­دهد.

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ۳ خرداد ،۱۳۸٥ - آوا